Tezer Özlü- Çocukluğun Soğuk Geceleri

Bir öğretmen arkadaşımın sayesinde Tezer Özlü'yü okumaya başladım. Arkadaşım bana hayatından bir kaç şey anlatmaya başlamıştıki, onu susturdum. Bir yazarı kitaplarından tanımak isterim dedim. Oysa arkadaşımın amacı belli ki okuyacağım kitaplarının bende derin sancılı izlerine hazırlıklı olmamı istemesiydi.
Okuyunca anladım.

"Hayalet ile yatmak bir kelebek ile yatmak gibidir. insanın bacağına ya da organına değer. Hiç sesi çıkmaz.
Heyecanlandığı anlaşılmaz. Boşaldığı ıslaklığından belli olur. Öylesi dostluklar vardır. O dostlar konuşmak,
o dostlar yolda yürümek,  bir lokantada yemek yemek, o dostla yatmak. O dosttan gizlenecek, o dosttan saklanacak, o dostla paylaşılmayacak hiçbir olgu yoktur. Ne bir cinsel boşalma,  ne de cinsel organ. Hayalet bu dostlardandır.
Son yemeği birlikte yediğimiz çökmüş Degüstasyon Lokantası'nın önünden Taksim'e dek yürüdüğüm bu caddede Hayalet hep vardır."

"O yaz günü, Sirkeci Garı'nda Günk'ü geçirirken insanı ve erkeği öğrenmenin bu denli güç olduğunu hiç bilmiyorum. Erkeği öğrenmek için, çok erkek tanımak gerektiğini de bilmiyorum. Mutluluğun, insanın kendi kendisiyle hoşnut olmasıyla başlayacağını da bilmiyorum."


İşte bu satırlarda kendinize bir yer bulabiliyorsanız buyrun kitabı okuyup, izlemeye...


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bela Tarr'ın Torino Atı ve Benim Ona Giden Hikayem

Cennet Batıda / Eden à l'Ouest / Eden is West

AYFER TUNÇ SUZAN DEFTER