Cellata İsmini Verdi Kargalar


Ağlıyorum, bu yüz sana benzemiyor.
Bu yalnızlık sana benzemiyor.
İçindeki denizde biriken damlalardan mı inciler diziyorsun boynuna.
Hey, uykularımı kaçıran adam!
Günahlarını al boynumdan.
Cellata ismini verdi kargalar.
Leşinle uyuyacaklar.
İnsan diye dolaştığın her nefesi sonlandıran bakışlar,
Ayak izlerinden tanıyorlar,
Şeytan henüz ölmedi.

Dualara sığınan kelimelerin ruhu,
Mahrem bir dudakta iz bırakıyor.
Sen söyleme!
O biliyor.

Gözlerime olan misafirperversizliğim,
Bir kapı aralığı eşiğinden içeri süzülüyor
Yatılı okulun nöbetçisi.

Buna hiç lüzum yok.
Sen söyleme!
O biliyor.

Bir elekten süzüldü, sevgi.
Suyu tamam da mayalanmayı bekliyor,
Güneş yok.
Mumu yak.

Ademe bak,
Uyu.

Yorumlar

"ELİF" dedi ki…
Çok anlamlar yüklü cümlelerin,
şiir çok güzel..
Engin Zahid dedi ki…
Teşekkür ederim Elif Hanım, Beğenmenize, o anlamları yakalamanıza sevindim.

Bu blogdaki popüler yayınlar

İp Cambazı Değil Silahşor Arda Arel

Bela Tarr'ın Torino Atı ve Benim Ona Giden Hikayem

To Kill a Mockingbird / Bülbülü Öldürmek