A.H. TANPINAR, MONTAIGNE VE N.ATAÇ


Tanpınar, " Dostluğa ve Nurullah Ataç'a Dair" başlıklı makalede şöyle der: "Ataç'ın o kadar sevdiği Montaigne'in hayatını o kadar güzel yapan şey dostluk değil midir? Niçin birbirimizi seçeriz? Sualine verilmiş en iyi cevap hala onun cevabıdır :"Çünkü o kendisi idi, ben bendim."


Montaigne'in savunduğu esas nesne "iç merkezi, tininin saklandığı yer"dir. Auerback, yazar olarak Montaigne'in ruh halini şöyle betimler : "İçindeki yalnızlığı hep savundu : Peki ama ne vardı orada, yalnızlığını bunca değerli kılan neydi? Hayatının ta kendisi, kendi başına ve kendinde oluşu, evi, bahçesi, bütün hazinesi... Montaigne burada kendini kendine teslim eder. İçindeki güçleri serbest bırakır."


Ali Galip Yener
Yazarın Doğuşu, Montaigne ve Tanpınar
Hece Dergisi

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

İp Cambazı Değil Silahşor Arda Arel

Bela Tarr'ın Torino Atı ve Benim Ona Giden Hikayem

To Kill a Mockingbird / Bülbülü Öldürmek