KIRAVATI TAŞIYAMAYAN ADAMLAR


Daha önce buraya gelmiş olmalıydı. Tanıdık yüzler arıyor. Aksıran bir adama yaklaşıyor. Adamın ağzından yapış yapış harfler dökülüyor. Dilini anlamıyor. Elini uzatacakken vazgeçiyor.
Kıravat takmasını bilmeyen adamlar görüyor. Her gün bir kaçı ölüyor gözünün önünde.
Kendinin kabul edilmemesine kızıyor. Hızlıca terkediyor mekanı.

Sokak, nefesin en özgürce alındığı yer.

Yüzlerce maske geçiyor etrafından. Herkes oyunculuğunda bir numara. Ödülünü almaya gidiyor kırmızı halıda yürüyen ayaklar. Derin bardaklardan uyku ikram ediliyor. Kimse onu farketmiyor olmalı ki çarpanlar özür dilemiyor. Biraz ileriye gittiğinde kalabalığı farkediyor. Şaşkınlığını saklayamayıp bir çığlık atıyor.

Kıravatını taşıyamayan adamlar tanıyorum. Hepsi derin bardaklardan uyku içiyor...

Yorumlar

SOKAK KIZI dedi ki…
Oysa ki derinlik bardakta değil uykudaydı.

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bela Tarr'ın Torino Atı ve Benim Ona Giden Hikayem

Cennet Batıda / Eden à l'Ouest / Eden is West

AYFER TUNÇ SUZAN DEFTER