INGMAR BERGMAN'IN TUTKU'SU


“- Ama bilmen gerekir ki, benim bir duvarım var etrafıma ördüğüm.

Mutlu olsam bile bunu sana anlatamam
veya gösteremem.

Gözlerinin içine bakabilirim ama senin derinliklerine ulaşamam.

Beni anlıyor musun?

+ Evet, anlıyorum.

- Ben o duvarın gerisindeyim. O duvarla kapattım kendimi, her şeye.

O kadar uzağım ki her şeye...

+ Nasıl değişik hissettirir biliyorum.

- Çok değişik.

Sıcak, neşeli,
hayat dolu olmak istiyorum.

Özgür olmak istiyorum.

Rüyada olmak gibi.
Hareket etmek istiyorsun ama edemiyorsun.

Kolların ve bacakların
kurşun gibi ağırlaşmıştır.

Konuşmak da istersin, ama nafile.

Küçük düşürülmekten çok korkuyorum.

Yerin dibine geçmişim gibi oluyor.

Ama o rezilliği ve onunla birlikte yerin dibine batmayı da kabul ettim.

- Beni anlıyor musun?

+ Evet, anlıyorum.

- Kendini bir düş kırıklığı
olarak görmek ne acı.

Bazı insanlar,
iyi niyet kisvesi altında aşağılayarak sana ne yapman gerektiğini söylerler.

Yaşayan bir canlıyı ezip geçme
isteğiyle yaparlar bunu.

+ Anlıyorum... ”


Bu diyalogdan sonra ne diyebilirim ki.
ANLIYORUM!


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bela Tarr'ın Torino Atı ve Benim Ona Giden Hikayem

Akif Hasan Kaya / Ölmüş Oyuncaklar Müzesi

İp Cambazı Değil Silahşor Arda Arel