ROMAIN GARY-ONCA YOKSULLUK VARKEN


Romain Gary ile tanışmam gerçekten başka bir hal idi. Kütüphanede gözgöze geldiğimizde tanışmamız gerektiğini hissetmiştim. Kitabı yarısına kadar okumuştum ancak mecburiyetten geri iade edip başka bir kitap almam gerekiyordu. Bu kolay kolay yapacağım bir şey değildir. Eğer bir kitabı almışsam muhakkak okurum, öyle iade ederim. Ama belki de bu ayrılık bizi birbirimize bağladı ki gerçekten öyle oldu. Romain Gray-Onca Yoksulluk Varken MOMO ve Madam ROSA.
Bir hafta sonra yeniden kütüphaneye gittim ve Momo ve Madam Rosa'yı sordum ama bulamadılar. Sanırım yerlerini karıştırmış diğer okuyucular. Üzüldüm ve bir daha bir kitabı okuyup bitirmeden iade etmeyeceğime kendime söz verdim. Sanırım onlarda bana kırgındılar. Ertesi hafta yine gittim kütüphaneye. Bu sefer kimselere bir şey sormadan kendim aradım ve nihayetinde buldum. Çok özlemişim MOMO ve Madam Rosa'yı...Kitaptan alıntılarım:
-Kafaları ölen insanlarda en acı şey, bunun ne kadar süreceğinin bilinmemesidir.
-Hayat herkesin harcı olan bir şey değil.
-Çocuğunuz değilim ben, hatta bir çocuk değilim. Bir orospunun oğluyum, babam anamı öldürdü, bunu öğrendiniz mi her şeyi öğrendiniz demektir ve artık hiç çocuk sayılmazsınız.
-Hiç bir zaman, hiç bir şey için çok genç olmadım Madam Rosa.

Bu cümleler benim seçtiklerim ama kitabı okumanızı isterim.

Yorumlar

F.Ç dedi ki…
merhaba ala ,

"sana birisi 'bu yaptığın çocukluk' dedi mi hiç...

dediyse eğer sen çocukluğunu gerçekten yaşamamış ama yaşayan birisin demektir...
çünkü çocukluk yaşanmadan yetişkin olunmazmış, belki sırasını karıştırırsın ama yaşarsın ... sıarsı karışan çocukluk da bedene dar gelir dışardan komik görünürmüş..." bu da alıntı

alıntıda konuşan şahıs o devreyi kısa yaşamış galiba ... ya da erteliyor....
Ala dedi ki…
Hepimiz kısmen çocuğuz:)

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bela Tarr'ın Torino Atı ve Benim Ona Giden Hikayem

Akif Hasan Kaya / Ölmüş Oyuncaklar Müzesi

İp Cambazı Değil Silahşor Arda Arel