"BÜYÜK BİR HASTALIK GEÇİRMEYENLER, HER ŞEYİ ANLADIKLARINI İDDİA EDEMEZLER."



Bir kitabı okuyup bitirme süreci benim için sancılı geçiyor. Werther'i okuduğumda hissettiğim yoğun duyguların etkisi üzerimden yeni gitti diyebilirim. Dokuzuncu Hariciye Koğuşu'nun Werther ile kıyaslanmasından dolayı okuyacağımı söylemiştim. Okudum. Bazı kitaplarda olduğu gibi bu kitapta da genel anlamda karakterlerin etkisini hissedemesem de bazı cümleler kitabın duygusunu hissetmenizi sağlıyor. Tıpkı bu cümle gibi : "Büyük bir hastalık geçirmeyenler, herşeyi anladıklarını iddia edemezler."
Bu söz bana kendi ameliyatımı hatırlattı. Yıl 2006. Ameliyathaneye girdiğimde üstümde sadece o naylon önlük vardı. Ameliyat masasına yatacak gücüm olduğu için masaya kendim uzandım. Etrafıma toplanan doktorlar ve hemşireler yeni bir serüven için hazır olduklarını hissettirdiler. Hemşire koluma serumu taktığında, doktorun sorusunu duydum :
-Ala, neden titriyorsun? Korkuyor musun yoksa?
 Cevabım:
-Hayır. Burası çok soğuk. Olmuştu. Zaten ondan sonrasını hatırlamıyorum. Narkozun etkisiyle uçup gitmişim...Ameliyat bitmiş ama kendime zor gelmişim. Narkozun etkisi uzun sürdü. Gözlerimi açtığımda ya da açmaya çalıştığımda ağlıyordum. Ve sayıklıyordum:
KORKMUYORUM KORKMUYORUM KORKMUYORUM...

Yorumlar

Dalgaları Aşmak dedi ki…
Bu kitabı okuyalı kaç sene oldu hatırlamıyorum ama,yaşanan tüm acıları içimde hissettiğim bir romandı.Türk edebiyatının yüz aklarından biri...
araksus dedi ki…
Belki on-on beş kelime yazıp silmişimdir. Nasıl başlayacağımı bilemiyorum. Bak yine yaptım işte, yine sildim.
"-Ala niye titriyorsun?" Bu sorunun uyandıktan sonra senin bünyende nasıl bir etkisi oldu?...
Tuhaf ama farklı ve hoş..
Ala dedi ki…
Hoşgeldiniz Dalgaları Aşmak.
Benim içimde de bir yer edindi. Kendi edebiyatımızı daha iyi tanımamız bilmemiz gerekiyor sanırım. Okumadığımız daha çok iyi eserler var. En azından benim için:)
Ala dedi ki…
Araksus, çok ağladım. Çok ciddi bir ameliyat olmamasına rağmen, bilemiyorum ama çok ağladım. Bence bunun başka nedeni var ama söylemem:)
Adsız dedi ki…
Yıllar oldu okuyalı,tek hatırladığım beklentimin çok altında olmasıydı.Büyük bir hastalık geçirenlerin ya da yaşamasını öğrenmeye çalışanların öyküsünü anlatmaya çalıştığını düşünüp, bir yakınlık hissedince fazla beklentiye girdim belki ondan beğenememiştim.Bir Tereddüdün Romanı ve Yalnızız'dan sonra fazla hafif gelmişti, o tarifi zor duyguların kitaptaki ifadesi.Gerçi hepsi lise yıllarının romantikliğiyle okunmuştu.Onlarıda tavsiye ederim.
Ala dedi ki…
Bir Tereddüdün Romanı ve Yalnızız okunacaklar listesinde ön sıralarda yerini aldı:) Okuyunca paylaşacağım.Teşekkürler

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bela Tarr'ın Torino Atı ve Benim Ona Giden Hikayem

Cennet Batıda / Eden à l'Ouest / Eden is West

Akif Hasan Kaya / Ölmüş Oyuncaklar Müzesi