BİR FOTOĞRAF




Hayatın içindesin. Mecburiyetten yaptıklarının soğukluğu yüzüne yansıyor. Anlaşılmıyor gibi çünkü gülümsüyorsun. Hava yağmurlu ve diğer günlere göre daha bir soğuk. "Kış geldi." diyorlar. Gülümsüyorsun.

Hayatın içindesin ama hiç bir yeri sana ait değil. Hiç ummadığın  anda  bir fotoğrafa denk geliyorsun. İşte şimdi hayatı yaşıyorsun. O fotoğraf sana ait. Sen o fotoğrafa aitsin. Bilmem kaç yıl öncesine gidiyorsun. Derinleşiyorsun. Gözlerin sulanıyor. Ağlıyorsun. Resmen hüngür hüngür ağlıyorsun. O kadar...Hava soğukmuş kimin umrunda. Donsan bu soğukta, ölsen kimin umrunda.
Bir fotoğraf çok şey anlatır.

Yorumlar

ayşelon dedi ki…
bilmem kaç yıl öncesine gitmeyi isterdim.hayatın içinde değil de dışında durup seyretmeyi mısır patlağı yemeyi isterdim.Soğuğun bana hiç işlememesini isterdim,kar yağarken sandalet giymeyi çok çok isterdim...
Ala dedi ki…
Peter'e Zeze'ye haber verirsin, kar yağınca hep birlikte gezersiniz kar yağarken sandaletlerle. Ee beni de çağırırsanız gelirim elbette:)
ayşelon dedi ki…
:D çağırırım.H
Hayalimde kahraman çoktur benim.Uğultulu Tepeler'in Headcliff'i,Büyük Umutlar'ın Phillip'i...Hepsini çağırırdım kar yağsaydı ve ben sandalet giyebilseydim.
Ala dedi ki…
Hımm...Uğultulu Tepeler'i ve Büyük Umutlar'ı okumadım. En yakın zamanda kitüphaneye gidip tanışırım inşallah:) Selamını iletirim:)
ayşelon dedi ki…
ikisini de defalarca okudum,defalarca okurum.öyle çok çok çok çok çok tavsiye ederim.
Gamze Can dedi ki…
Hayatın içindesin ama hiç bir yeri sana ait değil.Bu his tanıdık,ait olmadığın bir hayatı yaşamak,bulunduğun yere kendini yabancı hissetmek.Ait olduğumuz yere gitmek için manevi bir güce ihtiyacımız var.Yoksa bu hayat çekilmiyor...
Ağzı kapalı,dar bir kutuda mahsur kalmış gibi hissediyorum.Çıkmak için debeleniyorum.Yol arıyorum ama nafile sadece benim istemem yetmiyor.Dua ediyorum bu isyankarlık içinde Murad buyurduğunu kalbime bildir,bildir ki kalbim mutmain olsun.Sükuta ereyim.
Sanıyorum hayat çıkışa giden yolu bulmak.
Dalgaları Aşmak dedi ki…
Fotoğraf ne kadar sararmış olsa da o an sabitlenmiştir artık...
Sevgiyle...
Ala dedi ki…
O zaman ben de okuyorum:)
Adsız dedi ki…
Mihr Hayatta,O'nun bizim için istediği yerde olmayı isteyebilsek,ya da olduğumuz ana tevekkül edebilsek...
Ala dedi ki…
*Sevgili Gamze, birbirimize çok uzak değil yaşanılanlar. Ama herkes başka bir sesle söylüyor şarkısını...

*Sevgili Dlagaları Aşmak, dediğiniz gibi bir fotoğraf ne kadar sararsa da siz o andasınızdır. Renk önemini yitirir. O anlardır bizi renklendiren ya da solduran. Sevgiler...

*Mihr, bir de bunu anlayabilsek...Anlayıp yaşayabilsek...

Teşekkürler

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bela Tarr'ın Torino Atı ve Benim Ona Giden Hikayem

Cennet Batıda / Eden à l'Ouest / Eden is West

Akif Hasan Kaya / Ölmüş Oyuncaklar Müzesi