12'DEN VURMAK!



"Doğruları yaşamın özünde ara. Gündelik hayatın sıradan detaylarında değil."

Film böyle başlıyor ve sizi çok başka bir aleme götürüyor. Benim diyaloğum...


Dolaptan gelen bir hışırtı duydum. Hemen açtım dolabı. İçede oturmuş bana bakıp gülümsüyordu. Ve göz kırpıyordu. Kırpıyor, sürekli kırpıyor... Dedim ki "Oğlum ne yapıyorsun burada?" Dolaptan çıkarttım. Ve kocakladım onu. O da sıkıca sarıldı. Bana baktı, gülümsedi ve göz kırptı, arkasında bir şey saklıyordu.Dedim ki "Oğlum, nedir bu?"...ve elini tuttum. Onun elini. Elindeki bir ilmikti. Benim kemerimden yaptığı bir ilmik. Yüzümde nasıl bir ifade vardı...ve ne gördü bilmiyorum ama  beni yakaladı ve sarıldı, kendine sıkıca bastırdı.
Fısıldayarak:"Baba, yapma baba".
"Baba, yapma, yapma" tekrar tekrar...
"Yapma baba, yapma" ve gülümsüyordu.

Gülüyor ve tekrarlıyordu:
"Baba, yapma".


Velhasıl...Oy veriyorum...Çocuk suçsuz. Kayıtlara geçsin.




Yorumlar

ayşelon dedi ki…
bir dakika önce garip birşey oldu ala:bir dakika önce yeni yazı okuma aşkıyla bloglara daldım,önce seninkine tıkladı mause'um.bir dakika içinde yeni yazı vardı blogunda.bu sıralar neyi hissedersem o oluyor. garip...

film nasıl merak ettim.bu garip duruma malzeme olunca iyice merak ettim.izleyeceğim.
Ala dedi ki…
Ne güzel:) Bazen bana da oluyor. Hani diyorum içimdne keşke başka bir şey geçirseymişim:)
Film hakkında söyleceğim şudur ki, Ayşelon bu filmi izlemelisin. Çerezleri hazırla, Peter Pan'ı Zeze'yi ara gelsinler. İzleyin:) Sonra hep birlikte kritiğini yaparız:)

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bela Tarr'ın Torino Atı ve Benim Ona Giden Hikayem

Akif Hasan Kaya / Ölmüş Oyuncaklar Müzesi

İp Cambazı Değil Silahşor Arda Arel