ÇİM BİÇME ARABASI OLAN VAR MI?



Bir adam düşünün-73 yaşında- çim biçme makinasıyla 10 yıldır görmediği kardeşini görmeye gidiyor.En az 5 hafta sürüyor.
Hayatınızı yavaşlatın-derinleştirin. Gördüğünüz şeyleri geçip gitmeyin, bir daha içselleştirerek bakın.
Yolda karşınıza otostop çeken biri çıktığında onunla konuşun ve ona küçük bir hikaye anlatın; kafasında şimşekler çaktıracak.
Pes etmeyin. Yağmurda ıslanmak güzeldir. Ama her zaman sığınabileceğiniz bir yer vardır.
İnsanlara tebessümle el sallayın. Her insan vedalaşmayı hak eder. Tanımıyor olsanız bile...
Bir çift nike ayakkabı seni mutlu eder mi?
Yaşını almış insanlara laf anlatmak zordur. Çünkü hala gençtirler.
İnsanlara güven verin ki onlar da size gönüllerini açsınlar.
Aile çok önemlidir.
Kardeş kardeştir.
Hiç bir şey için geç sayılmaz. Lütfen yola koyulun ve en uzakta dediğiniz kişilere sarılın.
Yakınlaşmak için illaki bir çim biçme arabası gerekmez.
Küçük işlerle büyük mutluluklar kazanabilirsiniz.
Hayatınızı ciddiye alın çünkü sahip olduğunuz en önemli varlığınız.
İyi olmak için mutlaka bir şeyler vardır. Gülümseyin:)

Yorumlar

Adsız dedi ki…
mihr 'Haydi yollara bir tebessüm bir hayat solaganıyla.':)mütebessim en çok sadaka dağıtan insan.
AN
Gülüş bir yanaşımdır bir öbür kişiye;
Birden iki kişiyi döndürür bir kişiye..
Anılarından kale yapıp sığınsa bile,
Yetmez yalnız başına bir ömür bir kişiye.ÖZDEMİR ASAF
Ala dedi ki…
Bu güzel yorum ve şiir için teşekkür ederiz sayın Mihr...
dimple dedi ki…
:))) gülmek için değilde sanki sadece gülümseyebilmek için nedenlerimiz var artık ne dersin ;)
Ala dedi ki…
Elbette Dimple. Bu da büyük bir şey...
araksus dedi ki…
Modern İnsan bir değirmen olamaz nefes aldığı an boyunca. Çünkü modern zaman köreltmiştir onun en içli duygularını. Modern zamanlar yakınlaşma durumunda kalp sağlımıza kalıcı zararlar verebilir. Onun için modern zamanlarla oyun oynamayın köle olduğunuzuda unutmayın. Günahı boynunuza.
Ala dedi ki…
Sevgili Araksus,
Modern zamana ayak uydurmaktan çok kendi içsel yolcuğumla bir ilerleme yaşamayı düşünüyor ve yaşadığımı umuyorum. Zamana köle olmayı reddettiğim için belki de bu kadar YAŞAMAya zorlanıyorum. Köle çok ağır bir ithaf olur. Bazı zorunluluklar dışında hayatı olduğu gibi kabul ediyor ve her anını yaşamayı seviyorum.

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bela Tarr'ın Torino Atı ve Benim Ona Giden Hikayem

Akif Hasan Kaya / Ölmüş Oyuncaklar Müzesi

İp Cambazı Değil Silahşor Arda Arel