PARK GÜNLÜĞÜ-1



Yeğenlerimle parktayız. Parkları hep sevmişimdir. Çocukların o küçük alanda koca bir dünya inşa etmeleri insanı mutlu ediyor. En azından ben parka her gittiğimde kendimi daha iyi hissediyorum. Bu sefer ki gidişimiz kalabalık oldu. 5, 3 ve 2 yaşlarındaki yeğenlerimin salıncak, tahteravalli ve kaykay neşesi hiç bitmeyecek gibi. Her defasında ilk defa salınıyor, ilk defa kaykaydan kayıyor ya da ilk tahterevalliye binişi gibi neşeli:) Çocuklar bir şekilde hep neşeli. Çocuklar, ellerindekileriyle mutlu çocuklar.Her çocuk için geçerli değil ancak parka giden çocuklar oranın tadını çıkartıyor. Bunlar olağan şeyler ne gereği var bunu yazmanın. Evet, haklısın. Ama bu bir girişti. Asıl yazmak istediğimi kısa saçlı çocuk. Parka güzel yüzlü bir çocuk geldi. Kısa saçlı. Doğal olaraktan erkek sanıyorsun. Ancak adı Burcu'ymuş. Tanıştık. Beni etkileyen tarafı herkesten ayrı bir kenardan kumdan bir şeyler yapıyordu. Evler, kuleler ...kim bilir neler neler...Kafasındaki dünyayı kumlarla şekillendiriyor. Çok hoşuma gitti. Ben de KUMDAN ADAM yaptım. Oradaki bir kaç arkadaş da yardım etti. Fena olmadı aslında. Ancak haylaz bir çocuk KUMDAN ADAM'a sert bir tekme atana kadar. KUMDAN ADAM daha yaşayamadan öldü. Herkes içindeki kötü çocuğu susturmalı. Yazmak istediğim buydu.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bela Tarr'ın Torino Atı ve Benim Ona Giden Hikayem

Cennet Batıda / Eden à l'Ouest / Eden is West

Akif Hasan Kaya / Ölmüş Oyuncaklar Müzesi