Mum


Elektirikler gitti. Her şey sustu. Karanlığa alışmaya çalışan gözlerimle mum aramaya başladım. Evin en ucra köşelerine bakındım uzun süre . Sahi ya, biz ne zamandan beri unutmuştuk karanlığı? Karanlık bize hep mumu hatırlatmaz mI? Uzun zamandır mum yakmamıştım. Odamın el değmemiş yerlerinde mumn ararken yarı erimiş diğer yarısı sapasağlam bir mum buldum ve yaktım ne karanlık odaya. Meğer karanlık ne güzelmiş. Meğer mum ne güzelmiş. Meğer biz ne kada rçok ışıktaymışız. Işıktan gözlerimiz görmüyormuş. Işık bazen aslında körlükmüş. Çok özlemişim. Hasret giderdim uzun uzun. Duvara vuran gölgesi başımı döndürüyordu onu izlerken. Ben anılara-hayallere dalmış, oradan oraya giderken bir anda tüm büyü bozuldu. Elektrikler geldi!
:(

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bela Tarr'ın Torino Atı ve Benim Ona Giden Hikayem

Cennet Batıda / Eden à l'Ouest / Eden is West

AYFER TUNÇ SUZAN DEFTER