ESKİCİ




REFİK HALİT KARAY-GURBET HİKAYELERİ-ESKİCİ

Önce bir kaval sesi duyuldu sonrasında kuzuların melemesi… Bir yangını anlatıyordu anlatmasına ama kimse duymuyor gibiydi. En kalabalık ortamlarda söylemek istediklerini, sırt sırta vermiş yeşilin tonlarını giyinen dağlara ve cansız bile olsa yağmurdan etkilenen taşlara haykırıyordu . Belki diyordu... Belki bir gün duyarlar. Hiç durmadı kavalından insanlığa akan gözyaşı. Bazen Eskici’deki Hasan’ın göz yaşına damlıyordu bazen, ekmek yoğuran Ayşe teyzenin hamuruna saklanıyordu. En içten ezgilerle, derin izler bırakan sözlerle bizi bize anlatıyordu. Bu ezgiye kulağını tıkayanlara küpe olsun diyeydi her şey… Kimse duymuyor mU?

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bela Tarr'ın Torino Atı ve Benim Ona Giden Hikayem

Akif Hasan Kaya / Ölmüş Oyuncaklar Müzesi

İp Cambazı Değil Silahşor Arda Arel