BEYNİ KÖR OLMAYASICA!


Annesi çocuğuna böyle söyleniyordu. Beyni kör olmayasıca!. Çocuk her zaman ki gibi umursamıyordu. Kahrolmayasıca bu merdivenlerden her iniş ve çıkışında nefes nefese kalıyordu. Eski bir apartmanda oturmaktan nefret ediyordu. Giriş dolayısıyla çıkış kapısıyla karşı karşıya geldiğinde bir süre bekliyordu. Şimdi düşünmeye başlamıştı.
Herşeyi geride bırakıp gitmeli miydi?

Yorumlar

Bu pragraflar sana mı ait yoksa kitaplardan alıntılar mı? Eğer alıntıysa belirtirsen sevinirim dostum.
anlamak dedi ki…
Bunlar bana ait. Alıntıladığım şeyleri belirtirim:))

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bela Tarr'ın Torino Atı ve Benim Ona Giden Hikayem

Cennet Batıda / Eden à l'Ouest / Eden is West

AYFER TUNÇ SUZAN DEFTER